Odrodzenie Hellraisera jest intensywne, drastyczne i niepokojące — ale nie jest gotowe na Halloween 2026

Wprowadzenie do Hellraiser Revival

Ostatnia dekada to prawdziwy okres rozkwitu gier wideo opartych na klasycznych horrorach. Powstały gry oparte na filmach: Piątek trzynastego, Halloween, Teksańska masakra piłą mechaniczną, Predator i Piła, a także trwający sukces Dead by Daylight, który przeplatał się z niemal każdą ulubioną przez fanów serią horrorów, od Koszmaru z ulicy Wiązów po Krzyk. Jednak Hellraiser: Revival autorstwa Clive'a Barkera próbuje wstrząsnąć grą, oferując coś zupełnie innego: survival horror dla jednego gracza, a nie asymetryczną rozgrywkę wieloosobową.

Mamy Ci do pokazania takie widoki

Gracze wcielają się w Aidana Lyncha, szorstkiego, nieco niesympatycznego motocyklistę, który nieświadomie przywołuje Pinheada i jego przerażających Cenobitów podczas sprośnego wieczoru ze swoją dziewczyną Sunny, po aktywowaniu tajemniczego pudełka-łamigłówki znanego jako Konfiguracja Genesis. Pinhead porywa Sunny w otchłań piekielnego wymiaru, co skłania Aidana do wyruszenia na mroczną misję ratunkową. Wierna oryginałowi, fabuła jest przesiąknięta krwią, flakami i niezwykle drastycznymi obrazami.

Revival, stworzony przez Saber Interactive, jest mocno osadzony w kategorii wiekowej dla dorosłych. Od kolekcjonowania zabawek erotycznych dla odzianych w skórę NPC-ów, po poruszanie się po głęboko niepokojącej historii Szkarłatnego Kościoła – kultu opętanego cenobitami – gra często przekracza granice dobrego smaku. Choć autentyczność ta jest godna pochwały, przytłaczająca częstotliwość treści o charakterze erotycznym może czasami sprawiać wrażenie polegania na szokowaniu.

Odrodzenie, ale nie rewolucja w rozgrywce

Strukturalnie Hellraiser: Revival czerpie inspirację z nowoczesnych gier survival horror, takich jak ostatnie tytuły z serii Resident Evil. Gracze przemierzają rozległy, labiryntowy kompleks należący do Szkarłatnego Kościoła, rozwiązując zagadki, zbierając klucze i ostrożnie zarządzając skąpą amunicją oraz łamliwą bronią białą. Do starć można podchodzić skradając się lub walcząc twarzą w twarz, a konfiguracja Genesis zapewnia nadprzyrodzone zdolności, takie jak pirokineza i telekineza, pozwalające graczom przebijać wrogów ostrymi przedmiotami z otoczenia.

Chociaż dynamiczna rozgrywka jest niewątpliwie wciągająca, gra błyszczy najjaśniej, gdy odrywa się od typowych kościelnych korytarzy i wciąga graczy w surrealistyczne, przerażające labirynty Cenobitów. Te sekcje, w połączeniu z subtelnymi nawiązaniami do klasycznych demówek horrorów, takich jak P.T., oferują jedne z najbardziej intensywnych momentów 10-godzinnej kampanii.

Techniczne koszmary

Niestety, najbardziej przerażającym aspektem Hellraiser: Revival nie jest Pinhead ani Cenobitowie, ale ich wszechobecna niestabilność techniczna. Testowana na PS5 Pro, gra jest nękana ciągłymi błędami. Tekstury często ładują się przez kilka sekund, zwłoki wrogów w zabawny sposób wtapiają się w meble, a liczba klatek na sekundę wyraźnie spada podczas długich starć.

W miarę jak kampania zbliża się do końca, błędy nasilają się wykładniczo. Stacje zapisu gry przestają działać, systemy przechowywania ekwipunku zużywają rzadką broń, a walki z głównymi bossami stają się całkowicie nieaktywne. Kulminacją rozgrywki jest zepsuta, finałowa scena przerywnikowa z zapętlonymi dialogami, które przeradzają się w niezrozumiały bełkot audio.

Czy warto zagrać w Hellraiser: Revival w te Halloween?

Ze skromną ceną 39 dolarów / 34 funtów, Hellraiser: Revival oferuje przyjazną dla budżetu alternatywę dla standardowych, 69-dolarowych hitów. Jednak w zatłoczonym świecie horroru z 2026 roku, z takimi gigantami jak Resident Evil: Requiem i Silent Hill: Townfall, trudno polecić grę w jej obecnym, pełnym błędów stanie. Zagorzali fani uniwersum Clive'a Barkera mogą znaleźć w niej wystarczająco dużo mrocznego uroku, by uzasadnić przejście gry, ale dla wszystkich innych najlepiej poczekać, aż przyszłe aktualizacje złagodzą ten problem.