«آنها ۱۵ سال از زمان عقب هستند»: ۱۰۰۰ کشتی در طول جنگ خاورمیانه GPS خود را از دست داده‌اند زیرا از فناوری قدیمی و به راحتی مسدود شده استفاده می‌کنند.

تجهیزات GPS روی کشتیهای کانتینری، تانکرها و سایر کشتیهایی که به دلیل جنگ در خاورمیانه متوقف شدهاند، احتمالاً از تلفن همراهی که این مقاله را با آن میخوانید، پیچیدهتر است.

به گفته دیمیتریس آمپاتزیدیس، تحلیلگر کپلر، شرکتی که در سراسر جهان آنتنهایی برای نظارت بر حرکات دریایی دارد، این توضیح میدهد که چرا از آغاز درگیری، هزار کشتی در خلیج فارس و خلیج عمان در برههای از زمان با پارازیت سیگنالهای ناوبری ماهوارهای کور شدهاند و قادر به تعیین موقعیت خود نبودهاند. او میگوید این تعداد نیمی از ۲۰۰۰ کشتی موجود در این منطقه را تشکیل میدهد. اکثریت قریب به اتفاق آنها در سواحل امارات متحده عربی و عمان واقع شدهاند. یک سیستم موقعیتیابی ماهوارهای، مجموعهای از سیگنالها است که سیگنالها را به همراه زمان به زمین ارسال میکند و به گیرنده اجازه میدهد موقعیت مکانی خود را تعیین کند. یک تلفن هوشمند مدرن سیگنالهایی را از چهار مجموعه سیارهای دریافت میکند: ۳۱ ماهواره GPS آمریکا، و همچنین ماهوارههای Galileo (اروپا)، GLONASS (روسیه) و BeiDou (چین). اکثر آنها از دو باند فرکانس GPS استفاده میکنند: یک باند قدیمیتر و ضعیفتر و یک باند جدیدتر و قدرتمندتر. بنابراین، تعداد زیادی از فضاپیماها در صورت اختلال در سیگنال GPS خود قادر به اتصال به BeiDou یا Galileo نیستند. به دلیل مقررات، این موضوع برای هواپیماها حتی بدتر است: او میگوید: "هیچ هواپیمایی در جهان گیرنده GPS ندارد که بتواند سیگنالهایی غیر از GPS L1 C/A را دریافت و تفسیر کند. آنها ۱۵ سال عقب هستند." "ابزارهای قرن بیستم" کاترین دان، نویسنده کتابی که در مورد تاریخچه GPS با عنوان "نقطه آبی کوچک" در دست انتشار دارد، خلاصه میکند که اختلال در سیگنال GPS "آسان" است. «تمام چیزی که لازم است یک فرستنده رادیویی است که با همان فرکانس اما بلندتر پخش میشود. این فقط یک دیوار نویز است.» یک تکنیک خطرناکتر، «جعل»، بر سیستم شناسایی خودکار (AIS) تأثیر میگذارد. هر کشتی، هر ثانیه با یک فرکانس رادیویی جهانی، پیامی را ارسال میکند که هویت، مقصد و... موقعیت خود را اعلام میکند. جعل این سیستم را دستکاری میکند: کشتی آسیبدیده یک موقعیت اشتباه یا حتی غیرممکن ارسال میکند: کشتیهای کانتینری در ایران یا امارات روی صفحه نمایش داده میشوند... کاترین دان توضیح میدهد که امروزه، سیگنال GPS نه تنها برای تعیین موقعیت استفاده میشود، بلکه ساعتهای داخلی، رادار و سرعتسنج را نیز روشن میکند. حتی اگر کشتیهای پهلو گرفته در سواحل امارات یا کویت از پهپادها محافظت شوند و از تنگه هرمز اسکورت شوند، ناوبری بدون GPS همچنان خطرناک خواهد بود: یک کاپیتان کشتی تجاری که کشتیهای کانتینری را در اقیانوسهای جهان هدایت کرده است، میگوید: «با توجه به اندازه کشتیها، کمکهای الکترونیکی برای مانور آنها ضروری شدهاند.» او که نخواست نامش فاش شود، گفت بنابراین خدمه باید «به ابزارهای قرن بیستم، مانند رادار یا علائم راهنمایی متوسل شوند». جنگ الکترونیک شدید: پارازیت بدون شک از هر دو طرف، چه به صورت تهاجمی و چه به صورت دفاعی، رخ میدهد. کشورهای خلیج فارس سیستمهای خود را به سمت سواحل خود علیه پهپادهای شاهد ایرانی که توسط ماهوارهها هدایت میشوند، هدایت میکنند، به قیمت، به اصطلاح قابل قبول، مختل کردن زندگی روزمره آنها. این همان چیزی است که اسرائیلیها در سال ۲۰۲۴ و ایرانیان پس از جنگ ۱۲ روزه تصمیم گرفتند. برای عملیات هوایی و دریایی، استارتآپها در حال توسعه فناوریهای ناوبری جایگزین با استفاده از میدان مغناطیسی زمین یا ناوبری اینرسی هستند. اما برای ناوگانهای کشتیهای فعلی، ناوبری بدون GPS همچنان آیندهای دور است.