انتخابات شهرداری لیل: ویولت اسپیلبوت، حامی «فراحزبی» مکرون که می‌خواهد علیه چپ‌ها جنجال به پا کند

ویولت اسپیلبوت، نامزد شهرداری لیل، با حضور پررنگ در صحنه و رسانههای اجتماعی، انتشار دو کتاب و حتی یک تجمع در شنبه ۷ مارس، از هیچ تلاشی برای دستیابی به اهداف خود دریغ نمیکند. این نماینده مجلس از حزب رنسانس، رویای هموار کردن راه خود به شهرداری لیل را در سر میپروراند تا به هژمونی سوسیالیستی که هرگز در جمهوری پنجم قطع نشده بود، پایان دهد. شش سال پس از کسب مقام سوم در دور دوم، با اختلاف زیاد از مارتین آبری و حزب سبزها که تنها با ۲۲۷ رأی اختلاف با او بودند، این نماینده پنجاه و چند ساله متقاعد شده است که میتواند بهتر عمل کند. او به BFM گفت: «فکر میکنم دیگر اصلاً آن ویولت اسپیلبوت سابق نیستم. من شش سال سابقه عضویت در شورای شهر مخالف را دارم، در سال ۲۰۲۲ به عنوان نماینده مجلس انتخاب شدم و در سال ۲۰۲۴ دوباره انتخاب شدم.» او افزود: «من به عنوان تنها کاندیدایی با تجربه ملی، کسی که پارلمان را میشناسد و قادر به نمایندگی لیل در سطح ملی و اروپایی است، به این انتخابات نزدیک میشوم.»

«روحیه فراحزبی»

اخیراً، ویولت اسپیلبوت در جریان تحقیقات پارلمانی در مورد ماجرای بثارام، که پای یک چهره در اردوگاه ریاست جمهوری را به میان کشید، خود را متمایز کرد: فرانسوا بایرو، که متهم به دروغگویی در مورد اطلاع از خشونت انجام شده در این مدرسه خصوصی بود.

این نماینده مجلس که گزارشگر مشترک با پل وانیه، نماینده چپگرا، است، این همکاری را گواهی بر «روحیه فراحزبی» خود میداند، موضوعی که در سخنرانیهایش تکرار میشود. او در پایان ماه ژوئیه به ما گفت: «من در مورد یک چیز بسیار محتاط هستم: اینکه کاریکاتوری از مخالفان سیاسیام در لیل نباشم، یا از این کار دست بردارم. شهروندان از نفرت و فرقهگرایی متقابل خسته شدهاند.» این نامزد انتخاباتی حرفهایش را به عمل تبدیل میکند و از گفتگو با مخالفانش ابایی ندارد. بنابراین، او در اوت ۲۰۲۵ در مدرسه تابستانی «فرانسه تسلیمناپذیر» و در نوامبر در گردهمایی سازماندهیشده توسط «ژورنال دو دیمانش» با حضور چهرههای راست افراطی شرکت کرد، همانطور که لیبراسیون اشاره کرده است. این موضعگیری «فراحزبی» حداقل یک مزیت برای زنی که بین سالهای ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ رئیس دفتر مارتین اوبری بود، دارد: به او اجازه میدهد از برچسب اردوگاه ریاستجمهوری فاصله بگیرد، که خیلی هم مزیتی ندارد. لیل.

از این نظر، ویولت اسپیلبوت میتواند به نشان دادن استقلال خود ببالد: در ۸ سپتامبر، او تنها نماینده رنسانس بود که به نفع فرانسوا بایرو در مجلس ملی رأی نداد و از اینکه او در ماجرای بثارام، دو روز قبل در شبکه ۵ فرانسه، «حرفی برای قربانیان خشونت نداشت» ابراز تاسف کرد. این تصمیم باعث شد که او برای توضیح به نهادهای حاکم بر گروهش احضار شود.

او تأکید میکند: «من کسی نیستم که به راحتی تحت تأثیر قرار بگیرم یا تحت تأثیر قرار بگیرم. من معتقدم که برای شهردار لیل بودن، به کسی نیاز دارید که قوی باشد و در سیاست از روی ترس عمل نکند، بلکه از روی اعتقاد عمل کند. این چیزی است که مردم لیل در من تشخیص میدهند.»

«مردم ممکن است از خود بپرسند: «اما او واقعاً برای چه کسی کار میکند؟»

آیا او فرمول درست را پیدا کرده است؟ به گفته پیر ماتیو، خیلی مطمئن نیست. این دانشمند علوم سیاسی و مدیر سابق دانشگاه علوم سیاسی لیل تأکید میکند: «ویولت اسپیلبوت از بدنامی خود در رابطه با ماجرای بثارام بهرهبرداری کرد، اما این بدنامی میتواند به دلیل سابقهاش با فرانسوا بایرو، در سطح محلی علیه او نیز عمل کند.» «به عبارت دیگر، مردم ممکن است از خود بپرسند: اما او واقعاً برای چه کسی کار میکند؟» به خصوص از آنجایی که او به شدت از مواضع گزارشگر همکار خود، پل وانیه، که فردی کاملاً رادیکال است، استقبال کرده است.»

همچنین، به نظر میرسد استراتژی نامزد لیل مبنی بر گشودگی نسبت به سایر احزاب، اخیراً برای او نتیجهی معکوس داشته است. در پایان ژانویه، روزنامهی لو پوآن گزارش داد که اگر شهردار شود، آماده است تا به اعضای حزب «فرانسهی تسلیمناپذیر» و حزب «مجمع ملی» سمتهای معاونت ارائه دهد - اطلاعاتی که توسط مدیاسیته نیز برجسته شده است. در پاسخ، علی دوفی، رهبر حزب «افقها» در لیل، جدایی خود را از گروه مخالف شهرداری «Faire Respiratorr Lille» که ویولت اسپیلبوت رئیس آن است، اعلام کرد. مخالفان او به سرعت از این وضعیت سوءاستفاده میکنند: «در هیچ شهری هرگز حکومتی وجود نداشته است که از راست افراطی تا چپ افراطی را در بر بگیرد. این امر به یک دلیل ساده غیرممکن است: برخلاف کمیسیون تحقیق، مبتنی بر یک برنامه، پیشنهادها است و از همان ابتدا، این پیشنهادها کاملاً متفاوت هستند.» این نمایندهی مجلس سوسیالیست، از سوی خود، این ماجرا را «بیتناسب» میداند و بررسی این سناریوها را به این شکل انکار میکند. او اصرار دارد: «نه اتحاد، نه تحمل با حزب «فرانسه تسلیمناپذیر» و نه تحمل با «تجمع ملی». ما با آنها مبارزه میکنیم، میخواهیم تا حد امکان پایین باشند.» او صرفاً تعهد خود را به تضمین این که «رهبران اپوزیسیون بتوانند نقشی در شورای شهر داشته باشند و مسئولیت نظارت بر اکثریت در قدرت را بر عهده بگیرند» اعلام میکند. «این امر مستلزم هماهنگی کامل شرایط است.» نسبتاً بعید "

فراتر از استراتژی ویولت اسپیلبوت به تنهایی، و این سوال که آیا موفق خواهد شد یا خیر، موضوع دیگری ضروری است: فضای سیاسی این نامزد چیست؟ به عبارت دیگر، آیا او میتواند در یک دژ تاریخی چپ، و به طور خاص حزب سوسیالیست، پیروز شود؟

یک نظرسنجی Ifop-Fiducial که چهارشنبه، ۴ مارس منتشر شد، تصویری از توازن قدرت ارائه میدهد. آرنو دِسلاندِ سوسیالیست - شهردار از زمان تحویل زمام امور توسط مارتین آبری یک سال پیش - با ۲۸٪ آرا پیشتاز است و پس از او استفان بالی، نامزد حزب سبز (۲۰٪) و لاهوآریا آدوش، نامزد حزب فرانسه تسلیمناپذیر (۱۶٪) قرار دارند. ویولت اسپیلبوت (۱۵٪) تنها در رتبه چهارم قرار دارد و از متیو والت (۹٪)، نماینده حزب ملی در پارلمان اروپا، و لویی دلِمِر (۷٪)، نامزد حزب جمهوریخواه، در میان دیگران، پیشی گرفته است. این موضوع امیدهای او را کم نکرده است. او امیدوار است از فرصتهای مختلف استفاده کند. نامزدهای چپگرا، شرطبندی روی تقسیم آرا در دور دوم. یک سناریوی خاص میتواند به نفع او باشد. این سناریو، که شامل پیوستن جمهوریخواهان (LR) به لیست او بین دو دور میشود، یک رقابت چهارجانبه با سبزها، سوسیالیستها و La France Insoumise است. ویولت اسپیلبوت این سناریو را روز سهشنبه در شبکه اجتماعی X، بر اساس نظرسنجی سفارش داده شده توسط رنسانس از ایپسوس، به اشتراک گذاشت. او با ۲۸٪ از اهداف رأیدهی، کمی جلوتر است، دو امتیاز از آرنو دِسلاند. با این حال، آیا این فرضیه واقعاً امکانپذیر است؟ راجر ویکو به آن اعتقاد ندارد: نماینده حزب سوسیالیست میگوید: "یک سنت، بلکه یک منطق سیاسی نیز وجود دارد که حکم میکند در دور دوم، البته، چپها باید برای یافتن اکثریت متحد شوند." پیر ماتیو موافق است: "این امر مستلزم یک هماهنگی نسبتاً بعید از شرایط است." چنین رقابت چهارجانبهای نه تنها به این معنی است که سه لیست چپگرا در دور دوم رقابت خواهند کرد. اما علاوه بر این، "راست و راست افراطی باید... این دانشمند علوم سیاسی خاطرنشان میکند: «اگر [نامزدها] نتوانند با کسب کمتر از 10 درصد آرای اخذ شده در دور اول، مواضع خود را حفظ کنند، آنگاه نه لزوماً باید دستورالعملهای رأیگیری به نفع ویولت اسپیلبوت صادر شود، بلکه حداقل باید درخواستی برای جلوگیری از چپگرایی وجود داشته باشد.»