«من سعی می‌کنم به کارم ادامه دهم»: این فرانسوی-ایرانی‌ها در حالی برای انتخابات شهرداری‌ها تبلیغ می‌کنند که ذهنشان گاهی درگیر جنگ در خاورمیانه است.

یک هفته قبل از دور اول انتخابات شهرداری، ماریان دسر بسیار مشغول مبارزات انتخاباتی است: پخش بروشور، مراجعه به درب منازل... اما این زن فرانسوی-ایرانی وقت میگذارد تا با مادرش که هنوز در ایران زندگی میکند، کشوری که از زمان آغاز حملات اسرائیل و ایالات متحده در 28 فوریه تحت بمباران است، تماس بگیرد.

ماریان دِسِت، نفر شانزدهم در فهرست کریستوف بِشو (افقها) در آنژه، در سن ۳۵ سالگی، در سال ۲۰۲۰، در فرانسه ساکن شد. او ایران را به چند دلیل ترک کرد: زندگی با یک مرد فرانسوی، تحت نظر بودن رابطهاش توسط مقامات، رکود کسب و کار گردشگریاش به دلیل همهگیری و همچنین تنشهای اجتماعی و سیاسی در کشورش. و زندگی تحت رژیمی که هر جنبش اعتراضی را سرکوب میکرد، برایش به طور فزایندهای دشوار بود. این مدرس دانشگاه کاتولیک غرب به دلیل علاقهاش به مسائل مدنی، موافقت کرد که به فهرست شهردار فعلی آنژه برای انتخابات شهرداری بپیوندد. ماریان دِسِت توضیح میدهد: «آمدن از کشوری که هنوز دموکراسی نداریم، جایی که مردم ایران در هیچ بحث سیاسی مطرح نیستند، دیدن اینکه در آنژه دموکراسی مشارکتی داریم، اینکه مردم میتوانند تصمیم بگیرند که پول عمومی صرف کدام پروژهها شود، جذاب است.» او حتی نام ماریان را در فرانسه، زمانی که در پایان سال ۲۰۲۲ تابعیت گرفت، برای خود برگزید: «شما نمیتوانید فرانسویتر از ماریان پیدا کنید، او نماد آزادی است، این یک انتخاب بسیار نمادین برای این نام بود.» همچنین به خاطر عشق به آزادی است که ماریان دسر برای شهرداری نامزد شده است: «آزادی وجدان، آزادی بزرگی است که فرانسه به من داده است و کار کردن برای شهرم راهی برای جبران آن است.» مهرنوش صحرانورد، نفر دوم در فهرست نیکولا اسنارد، شهردار سابق سالون-دو-پروانس، نیز در توضیح نامزدی خود در انتخابات شهرداری، بر قدردانی خود از شهرش تأکید میکند. او میگوید: «سالون شهر محبوب من، خانه دوم من است. وقتی از ریشه کنده شدم، وقتی همه چیز را از دست داده بودم، مرا در آغوش گرفت و به من کمک کرد زندگیام را از صفر بسازم.» مهرنوش صحرانورد پس از سفری به فرانسه در سال ۲۰۱۱ برای ساخت مستندی درباره نوستراداموس، داروساز فرانسوی، نتوانست به ایران بازگردد. او میگوید: «مقالهای که در روزنامه سالن منتشر شد، من را بدون روسری نشان داد و این مقاله در وبسایتهای ایران منتشر شد. من این موضوع را در مبارزات انتخاباتی مطرح نمیکنم.» خانواده او هنوز در ایران هستند و او با وجود قطعی اینترنت توسط مقامات ایرانی، سعی میکند با آنها در ارتباط باشد. او تأکید میکند: «ما در وضعیت منحصر به فردی هستیم؛ من هم نگران و هم خوشحال هستم» زیرا «امید وجود دارد که این امر منجر به آزادی مردم ایران و پایان این رژیم شود». در همین حال، مهرنوش صحرانورد «نمیخواهد تاریخ ایران را با مبارزات انتخاباتی» برای انتخابات شهرداریها مخلوط کند. او میگوید: «من از حمایت شهردار برخوردارم، اما آن را به یک موضوع انتخاباتی تبدیل نمیکنم.» ماریان دِسِت نیز همین نظر را دارد و میگوید که «سعی میکند زندگی ایرانی خود را در طول مبارزات انتخاباتی از زندگی فرانسویاش جدا نگه دارد.» او گفت: «من سعی میکنم به کارم ادامه دهم و مطمئن شوم که تعهداتم تحت تأثیر این موضوع قرار نمیگیرد: من هنوز به خانهها میروم، پوستر نصب میکنم، بروشور پخش میکنم. اما هنوز هم سخت است؛ من تا حد امکان حضور دارم، اما بخشی از افکار و روح من جای دیگری است.» هلال احمر ایران روز سهشنبه اعلام کرد که از زمان آغاز حملات آمریکا و اسرائیل، بیش از ۷۸۰ نفر در سراسر کشور کشته شدهاند. روز پنجشنبه، خبرگزاری رسمی ایران، ایرنا، از روز شنبه ۱۲۳۰ مورد مرگ را گزارش کرد. «ما ۴۵ سال است که استرس داریم.» آرش سعیدی، نامزد مورد حمایت حزب راست افراطی لبنان در آنژه، با وجود جنگی که کشور مبدا او را تحت تأثیر قرار داده است، باید به مبارزات انتخاباتی خود ادامه دهد. این نماینده پارلمان اروپا که در ایران متولد شده است، جایی که سالهای اول زندگی خود را قبل از اقامت در فرانسه با والدینش در آنجا گذرانده است، با نگرانی حملاتی را که به این کشور وارد میشود، دنبال میکند. او میگوید: «من ویدیوهایی از ابرهای دود ناشی از انفجارها در ۳۰۰ متری خانه مادربزرگم دیدهام. مادربزرگم را در ۹۰ سالگی زیر ابرهای دود تصور میکنم.» اما او بیش از هر چیز تأکید میکند که این ترس برای ایرانیان چیز جدیدی نیست. این نماینده پارلمان اروپا توضیح میدهد: «ما به آن عادت کردهایم؛ ۴۵ سال است که استرس داریم. وقتی تحریم باعث افزایش تورم شد، وقتی موج سرکوب قیامهای مردمی از دهه ۲۰۰۰ به بعد وجود داشت...» او با تاسف میگوید: «متأسفانه، شما به آن عادت میکنید. همیشه لحظات استرس بیشتری نسبت به بقیه وجود دارد، اما من این تصور را دارم که مردم تازه الان متوجه شدهاند که ایرانیها ۴۵ سال است که رنج میبرند.» حملات اسرائیل و آمریکا به نگرانی این ساکن آنژه در مورد آینده ایران افزوده است. آرش سعیدی میگوید: «من همشهریانم را که جشن میگیرند و خواستار بمباران بودند، درک نمیکنم. من هرگز ندیدهام که دموکراسی با بمب ایجاد شود.» با این حال، درگیری در خاورمیانه موضوع مبارزات انتخاباتی شهرداری او نیست، زیرا در درجه اول بر مسائل محلی تمرکز دارد. آرش سعیدی میگوید: «این برای مردم دور است. ایرانیها از نظر آنها اوکراینی نیستند.» او به شوخی گفت: «این هیچ تاثیری بر کمپین ندارد. تنها تاثیری که دارد، روی خواب من است، اما قرصهایی برای رفع این مشکل وجود دارد.»