"Hondendagopvang" en gezellige borrels voor honden: hoe gemeenteraadskandidaten hondenbezitters proberen te overtuigen.

De positie van honden in de stad, die al lange tijd onderwerp van klachten is, verandert zodanig dat kandidaten voor de gemeenteraadsverkiezingen hun baasjes proberen te paaien. Dierenrechtenactivisten betreuren het echter dat deze interesse niet verder reikt dan het lot van de huisdieren. Chow Chows, Shiba Inu's en Cavalier King Charles Spaniels slenteren door Châtelet-les-Halles en delen snoepjes uit te midden van hun geblaf. Middenin dit alles staat de Parijse burgemeesterskandidaat Pierre-Yves Bournazel. Hij kijkt zeer serieus en is duidelijk erg blij om tijd door te brengen met een paar honden. Tijdens deze verkiezingscampagne is de vertegenwoordiger van Horizon en Macrons partij niet de enige die een fotomomentje organiseert met onze viervoeters. Dit gebeurt niet alleen in Parijs. In Menton stelt Louis Sarkozy voor om "permanente hondenstations" met waterfonteinen en "speelplaatsen" door de hele stad te creëren. In Labruguière, in de regio Tarn, op een uur rijden van Toulouse, is Molly, een Belgische herdershond, praktisch een volwaardig lid van de lijst van de zittende burgemeester David Cucullières (Socialistische Partij). Deze mooie zwarte hond poseerde zelfs voor foto's met alle kandidaten.

Een laatste voorbeeld: in Nice verscheen UDR-kandidaat Eric Ciotti op de Promenade des Anglais met het idee om een dierenartsvoucher in te voeren:

Hondenbezitters, "een echt reservoir aan stemmen"

Bijna de helft van de Fransen heeft een hond of een kat; achter elke huisdierbezitter schuilt een potentiële kiezer. Alleen al in Parijs zijn er maar liefst 100.000 eigenaren van Fido en andere viervoeters. Op het partijhoofdkwartier is nog maar weinig vergeten dat de dierenrechtenpartij bij de laatste Europese verkiezingen in juni 2024 meer dan 2% van de stemmen behaalde, goed voor bijna 500.000 kiezers – een resultaat dat niet ver verwijderd is van de score van de Communistische Partij. En toch werden honden jarenlang vooral als een probleem gezien in steden, vanwege de opruiming van hondenpoep, mogelijke geluidsoverlast en zwerfdieren die naar het asiel moesten worden gebracht. Dit negatieve imago is begrijpelijk: de stad Parijs zamelt jaarlijks vele tonnen hondenpoep in, wat naar schatting tienduizenden euro's kost. Jacques Chirac voerde in 1977 zelfs campagne tegen hondenoverlast in de hoofdstad, voordat hij vier jaar later de "moto-crottes" introduceerde, kleine voertuigen uitgerust met een stofzuiger. Meer prozaïsch gezien verklaarde de toenmalige burgemeester van Bordeaux, Alain Juppé, in 2014 in de krant Sud Ouest dat "uitglijden in hondenpoep op de verkiezingsdag een stem zou kunnen beïnvloeden." De burgemeester van Béziers, Robert Ménard (onafhankelijk rechts), introduceerde in 2023 DNA-profilering van honden in het centrum van zijn stad om onverantwoordelijke eigenaren op te sporen, waarmee hij andere gemeenten zoals Saint-Omer (Pas-de-Calais) inspireerde. Is dit tijdperk dan eindelijk voorbij? In Parijs misschien wel. Waar hondenbezitters een paar jaar geleden buiten hondenparken nauwelijks met elkaar in contact kwamen, zijn er in veel grote steden nu diverse lokale verenigingen ontstaan. Alleen al in Parijs zijn er maar liefst tien groepen met vaak zeer suggestieve namen, van de Truffels van Batignolles tot de Harige van de Butte, die nu verenigd zijn in één vereniging: Paris Canine Condition - PAR.C.C. Dit geeft hen aanzienlijke invloed om de positie van honden in de hoofdstad te verbeteren.

"We hebben een duidelijke visie voor de plaats van honden in de stad"

PAR.C.C, dat zichzelf presenteert als "de eerste collectieve kracht die zich inzet voor het welzijn van honden" in Parijs, heeft zelfs een witboek gepubliceerd dat naar alle kandidaten voor de gemeenteraadsverkiezingen is gestuurd.

Hun eisen zijn breed en variëren van het toestaan van alle aangelijnde honden in parken tot hun aanwezigheid in bussen (deze beslissing ligt bij de RATP - red.) en de oprichting van een Parijse Hondenraad. Dit orgaan zou het mogelijk maken alle gemeentelijke beslissingen te toetsen om te garanderen dat ze de belangen van honden respecteren. Zijn kandidaat, Emmanuel Grégoire, had gelijk toen hij een ochtend in februari wijdde aan een debat over de plaats van dieren in Parijs. Bovenal toont een Instagram-account "Hot dogs with Emmanuel Grégoire", gelanceerd door zijn entourage, talloze honden – en soms zelfs een paar katten – die comfortabel opgerold liggen op zijn campagnemateriaal.

En dat terwijl het kantoor van de burgemeester van Parijs momenteel in conflict is met gebruikers van het hondenpark aan het Canal Saint-Martin, die boos zijn over de verplaatsing van deze voor honden bestemde ruimte zonder overleg.

Hetzelfde geldt voor de Republikeinse kandidaat Rachida Dati, die al jarenlang hondvriendelijke bijeenkomsten organiseert in haar stadhuis in het 7e arrondissement.

"Slechts een heel klein deel van de kwestie van dierenrechten"

In Marseille liggen de kandidaten Benoît Payan (PS) en Martine Vassal (LR) al weken met elkaar overhoop. Ze zijn het slechts over één punt eens: de belofte om een dierenbegraafplaats in Marseille aan te leggen.

Het is moeilijk om het daar niet mee eens te zijn. Verschillende verenigingen hebben talloze voorstellen gedaan. Dit is bijvoorbeeld het geval bij de Liga voor de Bescherming van Vogels, die pleit voor een vermindering van de lichtvervuiling door gemeentelijke straatverlichting 's nachts; de PAZ-vereniging, die de kandidaten vraagt om gemeentelijke dierentuinen te sluiten; en Zoopolis, die een einde wil maken aan "wrede methoden" tegen duiven en ratten. Tot nu toe hebben deze voorstellen weinig aandacht gekregen in de campagne. Om toch impact te hebben, stelt de dierenrechtenpartij kandidaten in zo'n dertig grote steden en kan ze er prat op gaan dat verschillende locoburgemeesters die verantwoordelijk zijn voor dierenwelzijn zich kandidaat stellen voor herverkiezing, zoals in Grenoble en Montpellier. De inspanningen blijven echter beperkt: er zijn slechts twee onafhankelijke lijsten in Sète en in het 9e arrondissement van Parijs.