Siatkówka: „Historia Cannes zaczyna się teraz” – wielkie ambicje właściciela Craiga Carrachera

To śpiąca królewna, która musi wybrać swojego księcia z bajki. Po zwolnieniu trenera Constanta Tchouassiego w połowie lutego, stojącego na czele niestabilnego zespołu, AS Cannes szykuje się do wyboru nowego trenera na przyszły sezon. Celem jest pozyskanie zawodnika najwyższej klasy, „zdolnego poprowadzić naszych siatkarzy do tytułu mistrza Europy”, stwierdził australijski właściciel Craig Carracher po długiej wymianie zdań z RMC Sport. Choć droga do sukcesu jest prosta, wyzwanie jest ogromne, biorąc pod uwagę, że tylko trzy francuskie kluby zdobyły tytuł siatkarskiej Ligi Mistrzów: Cannes w 2002 i 2003 roku w siatkówce kobiet oraz Paryż w 2001 roku i Tours w 2005 roku w siatkówce mężczyzn. Wyzwanie jest trudne, biorąc pod uwagę, że siedem francuskich klubów odcisnęło swoje piętno na innych europejskich pucharach, a ostatnim z nich był Narbonne, zwycięzca Challenge Cup w 2022 roku.

Aby odzyskać dawną świetność, klub z Cannes, w którego skład wchodzą zarówno drużyna kobieca (RC Cannes), jak i męska (AS Cannes Dragons), chce wprowadzić nową strukturę dla swoich trenerów: „Chcemy stworzyć grupę trenerską w ramach naszej jednolitej struktury, ponieważ drużyna męska i żeńska należą do tej samej grupy, Cannes Volleyball” – kontynuuje australijski menedżer. „Będziemy dzielić się infrastrukturą, miejscem i zasobami wsparcia, aby oferować najlepsze możliwości szkoleniowe i rozwojowe we Francji. To jest nasza ambicja w Cannes”.

Na papierze pomysł jest innowacyjny, podobnie jak Centrum Wydajnościowe stworzone w Nantes przez Neptunes na początku dekady dla żeńskich drużyn siatkówki i piłki ręcznej: personel może korzystać z usług tego samego trenera przygotowania fizycznego, tego samego zespołu medycznego, „a oszczędności nie są absurdalne, biorąc pod uwagę rzeczywisty czas poświęcony na to” – przekonuje trener, który trenował obie płcie. „Z technicznego punktu widzenia wszystko zależy od mocnych i słabych stron drużyn, ale różnice między chłopcami i dziewczętami nie są nie do pokonania, ponieważ podstawy gry w siatkówkę są identyczne. Nie wierzcie tym, którzy mówią, że to zbyt skomplikowane do wdrożenia” – podsumowuje ten trener. Aby znaleźć idealnego kandydata, zarząd Cannes odbył liczne spotkania z francuskimi i brazylijskimi trenerami, aby zastąpić Constanta Tchouassiego, który opuścił ławkę rezerwowych Dragons w połowie lutego. Pierre Pujol, który został zatwierdzony na stanowisku dyrektora siatkówki w Cannes, i Amaury Delbart, prezes, cieszą się pełnym zaufaniem Carrachera: „Będziemy wybierać wspólnie, w oparciu o ich rekomendacje. Rzadko kiedy podejmuję ostateczną decyzję; to praca zespołowa. Chcemy wynieść Cannes na wyższy poziom we Francji i Europie, aby rzucić wyzwanie najlepszym w LNV, Tours. Chcemy stworzyć najlepszą francuską drużynę w Europie. Historia Cannes zaczyna się teraz” – kontynuował australijski biznesmen. Tak jak Marcelo Fronckowiak ma wrócić do Francji, do Chaumont, jeśli CVB 52 uniknie spadku, a Alexis Gonzalez ma zastąpić Le Marreca na ławce rezerwowych Montpellier, AS Cannes podobno celuje w brazylijskiego trenera, obecnie przebywającego w Turcji, który trenował we Francji pod okiem znanego kanadyjskiego trenera. „Naszym celem jest uczynienie Cannes najatrakcyjniejszym miastem do gry w siatkówkę we Francji”. Wizerunek Cannes i jakość życia w tym mieście to kluczowe czynniki, które prezes Australijskiej Federacji Piłki Siatkowej chce wykorzystać, aby przyciągnąć najlepszych zawodników i trenerów: „Styl Lazurowego Wybrzeża idealnie wpisuje się w wizerunek naszego klubu i miasta Cannes, łącząc w sobie urok Riwiery, śródziemnomorską elegancję i urok Belle Époque, który przenika nasze miasto”.

A AS Cannes był o krok od dokonania swojego pierwszego wielkiego sukcesu: Dragons dorównali ofercie Tours, rekrutując Earvina Ngapetha, który ostatecznie wybrał TVB na kolejne dwa sezony. „Powrót Earvina do Tours to ważny krok dla Narodowej Ligi Siatkówki (LNV), ale to nie wystarczy. LNV musi w pełni zaangażować się w pozyskiwanie najlepszych zawodników na świecie, w tym tych z reprezentacji Francji, dwukrotnych mistrzyń olimpijskich. Musimy wykorzystać te możliwości, nie zapominając o powstaniu reprezentacji kobiet we Francji”.

Problem polega na tym, że powrót Kévina Tilliego do Tours w 2021 roku i Ngapetha do Poitiers w zeszłym sezonie przyniósł jedynie zapełnienie aren (co i tak jest korzystne dla finansów klubów), a LNV i drużynom nie udało się wykorzystać tych szans w dłuższej perspektywie. Na razie francuskie ligi zawodowe „są jedynie trampoliną dla zawodników, którzy wracają do Francji po zakończeniu kariery lub chcą się ugruntować i zapewnić sobie znacznie bardziej lukratywny kontrakt w głównych ligach (Włochy, Turcja, Polska)”, jak wyjaśnił Arnaud Josserand, asystent trenera reprezentacji Francji, mistrza olimpijskiego z 2021 roku, w wywiadzie dla RMC Sport. „Potrzebna jest szeroko zakrojona kampania, aby ożywić ligę i francuską siatkówkę”, podkreśla Josserand, który jest również prezesem Australijskiej Federacji Piłki Siatkowej. W obecnym kontekście spadającej frekwencji na arenach i wycofania się niektórych lokalnych sponsorów, czego doświadcza Cannes, ryzyko jest ryzykowne, ale Carrachery uważa: „Opracujemy strategię, aby pokonać Tours Ngapetha i najlepsze francuskie kluby. Tours to zdecydowanie drużyna do pokonania, flagowy klub francuskiej siatkówki. AS Cannes skupi się teraz na tym priorytecie. Naszym celem jest uczynienie Cannes najatrakcyjniejszym miastem do gry w siatkówkę we Francji. Cannes? Tours? Wiem, gdzie chcę być!” – podsumowuje mężczyzna, który chce również poprowadzić męską reprezentację Australii na igrzyska olimpijskie w Los Angeles. Niech nadchodzący sezon będzie otwarty!